başkaları* için yaşayan ve onlarsız bir hiçten ibaret olan, kendi değerini bilmeyen insandır. kendinden haberi yoktur, düşünmez, dönüp kendine bakmaz bile. ezbere yaşar, gerçekten düşünmediği için de kendi düşüncelerinin, kendi kararlarının zerre önemi yoktur. çünkü özgüveni yoktur, korkaktır ama egosu şişkindir. gereklilikler ve öğretilmişliklerle doludur o tırsak beyni. hayatını ve kendisini garanti altına almak için, denedim ama olmadı dememek için yüzü kendine değil, başkalarına dönüktür.